Վերջերս մէկը մեզ յուշեց, թէ Ազատ-Հայ կայքին մէջ տեղ տուած ենք քննադատական «անհաճոյ» խօսքերու: Այլ մէկը զգուշացուց, թէ չկարծենք Ազատ-Հայ անունը կրելով վաստկած կ՛ըլլանք ազատօրէն արտայայտուելու իրաւունք: Երրորդ մը մատնանշեց, թէ պէտք չէ ազատութիւնը սանձարձակութեան հետ շփօթել:

Պիտի փորձենք հասկնալ թէ ի՜նչ կը նշանակեն վերոյիշեալ միտքերը: 

Նախ եւ առաջ մենք կը գործենք Միջին Արեւելեան միջավայրի մէջ եւ արդէն պետականօրէն սահմանուած շրջագիծ մը կայ, զոր ներքին գրաքննութեամբ ստիպուած ենք յարգել, որպէսզի մեր կայքը յանկարծ չխափանուի:

Ապա կայ մեր ընկերային կեանքի պարտաւորութիւններէն բխած պարագայ մը, ըստ որուն արդէն չենք կրնար (կամ փափաքիլ) բացայայտ ակնարկութիւն կատարել մեր եւ ուրիշներուն կողմէ ճանչցուած անձերու (կամ երեւոյթներու) մասին, որովհետեւ կրնանք ի վերջոյ զրկուիլ այդ անձերուն մտերմութենէն կամ բարեհաճութենէն:

Կան նաեւ զանազան կուսակցական, աւանդական, կրօնական, քաղաքավարական եւ այլ կաշկանդումներ:

Կան համաքաղաքացիական, համագիւղական, հայրենակցական, յարանուանական եւ խնամիական կապեր:

Կան նաեւ դիւանագիտական հաշուարկումներ եւ տնտեսական նկատառումներ:

Երբեմն կան մարդկային, մարդասիրական եւ բարեսիրական մտահոգութիւններ:

Չմոռնանք նաեւ պատահական բարի-դրացիական եւ արհեստակցական առընչութիւնները:

Կան նաեւ ընտանեկան փափկանկատութիւններ:

Ուրեմն այս բոլորէն ետք դուք տակաւին կ՛ուզէք աւելի՞ սեղմել օղակը: